Ναι, ρε καριόληδες, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει!
Λόγια μεγάλων ανδρών και γυναικών για τους Ελληνες και τη γλώσσα τους
Χρειάστηκε η πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, η εξορία των γραμμάτων και των χειρογράφων του Βυζαντίου και η ανακάλυψη της τυπογραφίας, για να κλυδωνιστεί η νάρκη που διατηρούσε προσεκτικά η Καθολική Εκκλησία. Το πέπλο της άγνοιας σχίσθηκε. Μια αυγή εγκαταστάθη στην Ευρώπη.
Ντόναλντ Ντακ
Ούτε η Ρωμαϊκή κοσμοκρατορία, ούτε η θριαμβευτική πορεία του Χριστιανισμού του οποίου οι κοινότητες απλώνονταν κατά το τέλος της αρχαιότητος στον ευρύτατο από την Ιρλανδία μέχρι τις Ινδίες χώρο, ούτε ακόμη η Βυζαντινή αυτοκρατορία και ο Αραβικός πολιτισμός θα μπορούσαν να δημιουργηθούν χωρίς τον Μέγα Αλέξανδρο και το κοσμογονικό του έργο.
Γκούφυ
Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.
Κλάρα Μπελ
Αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονο μας.
Μίκυ Μάους
Ο Ελληνικός λαός είναι ατίθασος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες… Να πλήξουμε την γλώσσα, την θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα…
Ποπάι
Οταν η κοιτίδα του ευγενεστέρου πολιτισμού που γνώρισε η ανθρωπότης, η χώρα που της οφείλομε ότι καθιστά την ζωή ανώτερη και ωραιότερη, υφίσταται τέτοια επίθεση, η θέση όλων των αληθινών ανθρώπων είναι στο πλευρό της.
Σνούπυ
Ο πολιτισμός μας περνάει σήμερα κρίση, κρίση φαινομενικά οικονομική αλλά πρωτίστως κρίση πνευματική, κρίση πολιτισμού. Δεν έχω να προτείνω άλλη θεραπεία από την επιστροφή στην Ελλάδα.
Μήτσος Χλέμπουρας
Η Ελλάδα έδωσε το παράδειγμα που καθένας από μας πρέπει να ακολουθήση, ώσπου οι σφετεριστές της ελευθερίας, οπουδήποτε της γης κι αν βρίσκονται, υποστούν την δίκαιη τιμωρία της.
Σκρουτζ Μακ Ντακ
Ο ανθρωπισμός κατά το Ελληνικό πρότυπο είναι η πρώτη αξία και η μοναδική αρετή του ανθρώπου, πού περιλαμβάνει μέσα της όλες τις άλλες.
Τιραμόλα
Ο δυτικός κόσμος ανάγει την γέννησή του στους Έλληνες, πού πρώτοι έκαναν το βήμα από τα φυλετικά ήθη στο ανθρώπινο φρόνημα.
Γκαστόνε
Οι Ελληνες δημιούργησαν σε πολλούς τομείς διαχρονικά πρότυπα, και γι’ αυτό θα έπρεπε να τους θεωρήσει κανείς ως τον πνευματικά υγιέστερο λαό του κόσμου.
Μπλακ Πιτ
Η Ελλάς είναι το εκτυφλωτικό φως. Μ’ αυτήν όλες οι απορίες λύονται, τα σύννεφα διαλύονται.
Μπόλεκ
Όλα τα πολιτισμένα έθνη εις ότι αφορά την δραστηριότητα τού πνεύματος, είναι αποικίες της Ελλάδος.
Λόλεκ
Χωρίς ελληνομάθεια δεν υπάρχει παιδεία.
Αιμίλιος το Μήλο
Στη Βίβλο υπάρχουν εικόνες, μύθοι, μια θρησκεία, μόνο πού δεν υπάρχει σκέψη, στοχασμός. Είναι οι Έλληνες πού πρώτοι άρχισαν πραγματικά να στοχάζονται, οι πρώτοι πού δημιούργησαν ένα εξελιγμένο αστικό πολιτισμό.
Πίκος Απίκος
Δεν γνώρισα κανένα που να εμπνέει τόσον σεβασμό όσο οι Έλληνες φιλόσοφοι.
Σκουλήκι Ερετζούμ 31
Αν στην βιβλιοθήκη του σπιτιού σας δεν έχετε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σε ένα σπίτι δίχως φώς.
Σκουληκαντέρα Ερετζούμ 32 και μισό
Είναι ντροπή να λέγονται μορφωμένοι όσοι δεν μελετούν τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς.
Εύα Κακομηρόλη
Αυτό που χρειάζεται η Δύση σήμερα, είναι να ξαναγυρίσει στην αρχαία Ελληνική Γραμματεία.
Εφη Ζαρατούστρα
Οι Ελληνες είχαν το χάρισμα να απορούν για πράγματα που οι άλλοι λαοί τα νόμιζαν αυτονόητα.
Παντελής Αδιάφορος
Τα μαθηματικά ως επιστήμη βρήκαν τον δρόμο τους εις τον αξιοθαύμαστο λαόν των Ελλήνων. Η διαπίστωση ότι οι Αιγύπτιοι δεν είχαν ιδέα της γεωμετρίας ως επιστήμης, ενισχύεται από την άγνοια αυτών ως προς τον υπολογισμό του ύψους κλπ.
Μαρίνα Κατακόλου
Αν η διορατικότης των Ελλήνων συμβάδιζε με την ιδιοφυΐα τους, τότε ίσως και η βιομηχανική επανάσταση να άρχιζε χίλια χρόνια πριν από τον Κολόμβο. Και στην εποχή μας τότε δεν θα προσπαθούσαμε να περιφερόμαστε απλώς γύρω από την Σελήνη, αλλά θα είχαμε φθάσει και σε άλλους κοντινούς πλανήτες.
Τομ
Όταν γνωρίσουμε σε βάθος την αρχαία Ελληνική επιστήμη και μελετήσουμε τις προτάσεις της, θα μπορούμε να προχωρήσουμε με μεγαλύτερα βήματα στην κατανόηση του Σύμπαντος και των μυστικών του.
Τζέρυ
Ο κόσμος είναι η διαστελλόμενη Ελλάς και η Ελλάς είναι ο συστελλόμενος κόσμος.
Σπίντυ Γκονζάλες
Η Ελλάς καταληφθείσα, τον άγριον νικητή κατέκτησε, και τις τέχνες εισήγαγε εις το αγροίκο Λάτιν.
Οράτιος
Αν δεν υπήρχε η ανδρεία και η γενναιοψυχία των Ελλήνων, δεν γνωρίζομε ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.
Σιόρ-Διονύσιος
Ρίξτε ένα βλέμμα στον μικρό κατάλογο των εθνών που υπετάχθησαν υπό του Αξονα από το 1938, και θα δείτε ότι η γενναιοψυχία των Ελλήνων φωτίζει σαν ήλιος ένα σκοτεινό κόσμο.
Βεληγκέκας
Κανείς δεν τολμούσε να προείπε, ότι οι Έλληνες που 500 χρόνια π.Χ. είχαν ρίξει στην θάλασσα τους παντοκράτορες Πέρσες, θα επαναλάμβαναν κατά το 1940 αυτό το κατόρθωμα. Και όμως οι Έλληνες κατέπληξαν τον κόσμο με ένα νέο Μαραθώνα.
Μπάρμα-Γιώργος
Πρώτη η Ελλάς μας δίδαξε πως οι ελεύθεροι άνθρωποι μπορούν να είναι γενναίοι, και ότι καμιά ήττα δεν είναι παντοτινή. Ο μικρός αυτός λαός απεδείχθη αντάξιος της ιστορίας του.
Ροζαλία
Η χώρα μας, στην οποία τιμάται ιδιαιτέρως η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμό τον αγώνα των Ελλήνων στην Αλβανία. Μας συγκινεί τόσο πολύ ώστε παραμερίζοντας κάθε άλλο αίσθημα φωνάζουμε: ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ.
Ημερήσιος Πλανήτης, εφημερίδα 7 Δεκεμβρίου 1940
Πολεμήσατε άοπλοι εναντίον ενόπλων και νικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλιώς γιατί είσθε Έλληνες. Ως Λιμνουπολίτες και ως άνθρωποι σας είμαστε ευγνώμονες, γιατί χάρη στις δικές σας θυσίες κερδίσαμε τον απαιτούμενο καιρό να προετοιμάσουμε την άμυνά μας. Έλληνες, σας ευγνωμονούμε.
Ραδιοφωνικός Σταθμός Λιμνούπολης
Ο θαρραλέος αγώνας αυτού του λαού του σχετικά μικρού έθνους, για το δικαίωμα να ζει χωρίς επεμβάσεις από δικτατορικά έθνη προκαλεί σεβασμό και θαυμασμό όλων των λαών που αγαπούν την ελευθερία.
Χατζηαβάτης
Μετά την τελική νίκη και λύτρωση η Ελλάδα θα πάρει όλα όσα της ανήκουν, και θα ζήσει υπερήφανα και ηρωικά μέσα στους νικητές.
Αβερελ Ντάλτον
Η Ιστορική δικαιοσύνη μου επιβάλει να διατυπώσω ότι μεταξύ των εχθρών οι οποίοι ευρίσκοντο απέναντι ημών, ο Έλλην στρατιώτης προ πάντων, πολέμησε με το μεγαλύτερον θάρρος. Παρεδόθη μόνον όταν η εξακολούθησις της αντιστάσεως δεν ήτο πλέον δυνατή και δεν είχε πλέον κανένα λόγο… Επολέμησεν εντούτοις τόσον γενναίως ώστε και οι πολέμιοί του δεν δύνανται να του αρνηθούν την εκτίμησιν των… Ούτω οι αιχμάλωτοι Έλληνες απελύθησαν αμέσως, λαμβανομένης υπ΄ όψιν της ηρωικής στάσεως των στρατιωτών αυτών
Μάνα Ντάλτον
Ατάλαντη στην Αταλάντη
Ηταν αργά και ο πρωθυπουργός είχε χαλαρώσει πια από την ένταση της ημέρας. Κάθισε αναπαυτικά στον καναπέ του σαλονιού και έβαλε στο dvd player την ταινία του Ζαν Βιγκό Αταλάντη. Παρατηρώντας την Dita Parlo σχολίασε με κακεντρέχεια: «Εδώ έπρεπε να παίζει η Μιμή Ντενίση…».
*
Η σύζυγός του, παρά το ότι βρισκόταν στην κουζίνα της, τον άκουσε. Αμέσως παράτησε ό,τι δουλειά κι αν έκανε και παρατήρησε αυστηρά τον κύριο Κώστα λέγοντάς του: «Ντροπή, ντροπή…».
O ωραίος της ημέρας
Ηταν αργά και ο πρωθυπουργός είχε χαλαρώσει πια από την ένταση της ημέρας. Κάθισε αναπαυτικά στον καναπέ του σαλονιού και έβαλε στο dvd player την ταινία του Λουί Μπουνιουέλ “Η Ωραία της Ημέρας”. Δεν άντεξε και στη σκηνή όπου η Κατρίν Ντενέβ εμφανίζεται ενδεδυμένη με ένα μαύρο αραχνοΰφαντο νεγκλιζέ αναφώνησε: «Ου ου ου, μία κωλάρα!!!».
*
Η σύζυγός του, παρά το ότι βρισκόταν στην κουζίνα της, τον άκουσε. Αμέσως παράτησε ό,τι δουλειά κι αν έκανε και παρατήρησε αυστηρά τον κύριο Κώστα λέγοντάς του: «Ντροπή σου, καημένε…».
Οι Καταλληλότεροι
Σκηνικό: Εσωτερικό αστικής οικίας με τζάκι. Πολυέλαιος μεγάλος κρέμεται από το ταβάνι.
Οδηγίες: Στη μέση της σκηνής είναι τοποθετημένο ένα μεγάλο κιούπι πεσμένο στο πλάι. Πάνω στο κιούπι υπάρχει πινακίδα που λέει “Κορακοχώρι” (στα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και αραμαϊκά). Οι δυο πρωταγωνιστές γυρίζουν γύρω-γύρω από το κιούπι επί 59 λεπτά της ώρας αμίλητοι. Σημειώνεται ότι στο 25ο λεπτό ο πρώτος ηθοποιός σκοντάφτει, στο 39ο ο δεύτερος ξύνει το κεφάλι του απορημένος και στο 55ο ο πρώτος βλαστημά αισχρά την Παναγία.
*
Στο 60ο λεπτό:
Ηθοποιός α΄ (δείχνοντας το κιούπι): Μήπως εκεί μέσα βρίσκεται ο τέως πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης;
Ηθοποιός β΄: Σύρμα! Μας πιάσανε…
*
Εισβάλλει αστυνομική δύναμη στην αίθουσα -ενώ ο χώρος του θεάτρου είναι πανταχόθεν αποκλεισμένος από τις δυνάμεις της τάξης που εποπτεύονται από αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου- συλλαμβάνονται όλοι ανεξαιρέτως οι θεατές και στέλνονται εξορία στη Μακρόνησο. Οι δυο πρωταγωνιστές διαφεύγουν… Αργότερα (ύστερα από 51 χρόνια και 3 μήνες ακριβώς) διηγούνται το περιστατικό στα εγγόνια τους. Συνταξιοδοτούνται αμφότεροι ως αντιστασιακοί στην ηλικία των 89 ετών.
*
Ενδυματολογικές παρατηρήσεις: Οι δυο ηθοποιοί είναι ενδεδυμένοι ευπρεπώς μεν, casual δε. Οι θεατές φέρουν ένδυμα περιπάτου και ένας στους 13 στηρίζεται σε βακτηρία. Αργότερα οι θεατές με βακτηρία θα επικαλεστούν το μαγκουροφορικό παρελθόν της οικογενείας τους και θα απολυθούν -υπό όρους- από την εξορία.
*
Το θέατρο κλείνει και κατεδαφίζεται, στη θέση του αργότερα κτίζεται δυόροφη οικία με πιλοτή και, πολλά χρόνια αργότερα, ιδρύεται έδρα μεταβατικού στρατοδικείου.
Μετά τρεις ημέρας εγείρομαι
Γύρω στις εννέα η ώρα το βράδυ θα άρχιζε η περιφορά των επιταφίων. Ηταν πρόσφατη η συνήθεια να συγκεντρώνονται όλοι οι επιτάφιοι των ενοριών της πόλης στην κεντρική πλατεία και αυτό αποτελούσε ένα μικρό κοσμικό γεγονός. Ο πληθυσμός, άντρες και γυναίκες ήσαν καλοντυμένοι, τα παιδιά καλοχτενισμένα και με τα λευκά τους παπούτσια που έμοιαζαν σαν καινούργια, τα είχαν φρεσκάρει με το στουπέτσι άλλωστε, όλοι συγκεντρωμένοι σε δύο στρέμματα τόπο να αισθάνονται χαρμολύπη όπως επέτασσε η θρησκεία…
Η εικόνα ήταν παράταιρη με τους χωροφύλακες αγριεμένους καθώς τους είχε δοθεί ρητή η εντολή να μην ακουσθεί θόρυβος από τη ρίψη έστω και μιας κροτίδας, όπως ήταν το έθιμο, και διασαλευόταν η τάξις και το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών και το γεγονός αυτό το εκμεταλλεύονταν τα γνωστά ταραχοποιά και αναρχικά στοιχεία και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί του εξωτερικού μετέδιδαν ότι ο λαός διαμαρτύρεται κατά της εθνικής κυβερνήσεως…
Αφού ήταν παρακινδυνευμένη και με αναρχικά χαρακτηριστικά η ενέργεια, σύμφωνα με τη Χωροφυλακή, να φτιάξουν τις πατροπαράδοτες στρακαστρούκες και κροτίδες, οι πιστοί που ακολουθούσαν την περιφορά των επιταφίων ήσαν σιωπηλοί.
Ολοι; Οχι όλοι!
Οι ενορίτες των Αγίων Πάντων εξέφραζαν τον ενθουσιασμό τους για τον άρτιο στολισμό του επιταφίου τους με συνθήματα με τα οποία καλούσαν κεκοιμημένους ενορίτες που είχαν σαν ζωντανοί την επιμέλεια του επιταφίου να εγερθούν και να θαυμάσουν. Η ιαχή “νε-κρο-ταφεία-ρος” επαναλαμβανομένη δονούσε την ατμόσφαιρα και θύμιζε ότι οι πιστοί της ενορίας των Αγίων Πάντων, όπου και το δημοτικό νεκροταφείο, είχαν μια άλλη σχέση με το θάνατο… Βεβαίως, οι Παργινός και Λιατσής, τους οποίους καλούσαν μετ΄ επιτάσεως φωνάζοντας “έβγα έξω Παργινέ κουρεμένε και κοντέ, έβγα έξω ρε Λιατσή με την μπουκάλα το κρασί” να εγερθούν εκ των τάφων των, ουδόλως εγέρθησαν… Ισως να άλλαξαν πλευρό αλλά δεν εγέρθησαν!
*
Ομως, μια λίαν μικρή ομάδα ανθρώπων, οι αρτεργάτες ενός φούρνου, επρόκειτο να απασχολήσει τους φιλήσυχους πιστούς, τις διωκτικές αρχές και τη δικαιοσύνη, αφού τίμησε με το δικό της εξεζητημένο τρόπο τη σταύρωση του Χριστού και την περιφορά του επιταφίου.
Από νωρίς το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής η δουλειά στο φούρνο είχε αρχίσει: Μεγάλο Σάββατο η επαύριον γαρ, η μαγιά του ψωμιού δεν υπήρχε τω καιρώ εκείνω και οι αρτεργάτες έπρεπε να αναπιάσουν προζύμι για τα σταυρόψωμα – “γαμοσταυρόψωμα” τα έλεγαν όλοι τους γιατί τρελαίνονταν στη δουλειά χωρίς να αμείβονται υπερωρίες… Ομως, παρ΄ όλη τη φούρια, ο μουσικός της παρέας, ο Βασίλης, δεν είχε παραλείψει και είχε φέρει την τρομπέτα του. Υπολόγιζαν ότι πρώτος-πρώτος θα περνούσε από εκεί, όπως κάθε πρωί, ο Σωτηράκης ο Καλόπουλος ο οποίος θα τους έλεγε τα ίδια και τα ίδια, όπως κάθε πρωί, για τις περιπέτειές του στο στρατό και για τότε που τον είχαν ζητήσει οι αμερικάνοι να πάει να διοικήσει μια ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών στο Βιετνάμ, και, ευκαιρίας δοθείσης, θα αναπαριστούσαν ωσάν οπλίτες σε θάλαμο, ξαπλωμένοι πάνω στα σακκιά με τα αλεύρια, το εγερτήριο σάλπισμα. Σημειωτέον ότι ο προαναφερόμενος Σωτηράκης είχε πάρει απαλλαγή από το στράτευμα για λόγους υγείας: Ητο επιληπτικός ο δυστυχής και ως εκ τούτου η μαμά-πατρίδα δεν επέμεινε να την υπηρετήσει…
Οι αρτεργάτες είχαν συνηθίσει να περνάνε καλά σε κάθε τους βάρδια στο φούρνο: Αστεία και πειράγματα, το κολατσιό τους, λίγο κρασάκι ή ουζάκι ανάλογα με το μεζέ και την περίσταση, τα τραγούδια τους, ο γηραιότερος της παρέας που είχε κάνει και εξορία στον Αη-Στράτη έφερνε και το χασισάκι του. Τα χρόνια ήταν δύσκολα, η πολιτική δραστηριότητα απαγορευμένη, η μόνη τους διέξοδος ήταν οι Κυριακές στο γήπεδο και τα χοντρά αστεία που έκαναν μεταξύ τους. Ετσι περνούσε ο καιρός και παρέσυρε τα πάντα…
*
Ηταν περασμένη η ενδεκάτη νυχτερινή όταν εισέβαλε φουριόζος ο Σωτηράκης στο φούρνο φωνάζοντας:
– Νεκροταφείαρος, ρε μόρτηδες! Τις σκίσαμε τις κουφάλες! Καλή ανάσταση, ευτυχισμένο το νέον έτος και του χρόνου σπίτια μας! Και καλά κρασιά!!!
Ηταν προφανές ότι είχε πιεί τα ποτηράκια του γιατί μύριζε ούζο από μακρυά. Ανακάτευε τις ευχές, πασχαλιάτικες, πρωτοχρονιάτικες μαζί με εκείνες που είχε ακούσει ότι αντάλλασσαν οι φυλακισμένοι και οι εξόριστοι. Από την τσέπη του σακακιού του προεξείχε η ουρά ενός τυλιγμένου σε εφημερίδα ρέγγου και, όπως όλα έδειχναν, η νύχτα που θα ακολουθούσε θα ήταν μεν μακρυά και κουραστική για τους αρτεργάτες αλλά, Σωτηράκη παρόντος, αρκούντως διασκεδαστική.
Ο Σωτηράκης ήταν ενορίτης των Αγίων Πάντων και σαν πολεμικός ανταποκριτής εξήγησε στους παρισταμένους ότι η προαιώνια διαμάχη μεταξύ του “νεκροταφείαρου” και του Αγίου Σπυρίδωνα είχε συνεχιστεί και στη φετινή περιφορά των επιταφίων: Η ανταλλαγή ύβρεων και συνθημάτων μεταξύ των πιστών είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.
*
Ησαν πια περασμένα μεσάνυχτα και μέσα στο φούρνο ο Σωτηράκης είχε μερακλωθεί και χόρευε ζεϊμπέκικο υπό τους ήχους της τρομπέτας. Η φαεινή του ιδέα να κάνει παραγγελιά το σουξέ της εποχής “χελιδόνι στο κλουβί” (του Μάνου Χατζηδάκι σε στίχους Νίκου Γκάτσου) για να το χορέψει όπως έλεγε “μάγκικα-μάγκικα”, έστειλε όλη την παρέα στο κρατητήριο της Διοίκησης Χωροφυλακής: Για κακή τους τύχη εκείνη την ώρα περνούσε έξω από το φούρνο ο επιτάφιος του Αγίου Αθανασίου επιστρέφοντας στην έδρα του – μετά από μια ομολογουμένως αρκετά μεγάλη περιφορά, τόσος μεγάλος ήταν ο περίπατος του νεκρού Χριστούλη που οι γερόντισσες έλεγαν: “Μας ξεποδάριασε ο πάπαρδος, άντε και του χρόνου νά ΄μαστε όρθιες”.
Οι βαθιά θρησκευόμενοι πολίτες που έψελλαν το εγκώμιο “έρραναν τον τάφο” άκουσαν στο φούρνο να γίνεται πανηγύρι, οι νότες της τρομπέτας και η αγριοφωνάρα του Σωτηράκη που ρωτούσε μάγκικα-μάγκικα “πού το πάνε το παιδί;” ήσαν οι σταγόνες που ξεχείλισαν το ποτήρι της οργής και της αγανάκτησής τους –ήταν σαφής η σάτιρα για το νεκρό θεάνθρωπο– και ειδοποίησαν τη Χωροφυλακή να επιληφθεί.
Η ασέβεια προς τη θρησκεία και τον εσταυρωμένο Χριστό θεωρήθηκε μεγάλη και οι αρτεργάτες με τον Σωτηράκη ως πρωταίτιο συνελήφθησαν για τα περαιτέρω. Οι χωροφύλακες τους τύλιξαν σε μια κόλλα χαρτί, σαν το ρέγγο στην εφημερίδα, και θα ακολουθούσε αυτόφωρο. Τουτέστιν, θα έκαναν ανάσταση στο κρατητήριο και θα δικάζονταν την Τρίτη του Πάσχα!
Ο Σωτηράκης μέσα στο μεθύσι του δεν είχε καλά-καλά καταλάβει τι συνέβαινε. Αργότερα, όταν ξενέρωσε και κατάλαβε ότι θα περνούσαν τρεις ημέρες στο κελλί μέχρι να περάσουν αυτόφωρο –και ο ίδιος θα έχανε το ψητό αρνί και το πασχαλιάτικο μεθύσι που σχεδίαζε καιρό– ρώτησε τον αξιωματικό υπηρεσίας: “Δηλαδή, ρε μόρτη, μετά τρεις ημέρας εγείρομαι;”.
Του επεισοδίου έλαβε γνώση και ο στρατιωτικός διοικητής της περιοχής, ένας ταγματάρχης πεζικού, ο οποίος θεώρησε καθήκον του να επισκεφτεί τους ταραξίες στο κελλί όπου τους κρατούσαν και να ρίξει δυο χαστούκια στον έτι σαστισμένο Σωτηράκη. Οταν κατάλαβε ότι επρόκειτο περί επιληπτικού, προσπάθησε να δικαιολογηθεί με μισόλογα στους χωροφύλακες για την άνανδρη πράξη του.
*
Το περιστατικό με το “χελιδόνι στο κλουβί” έγινε γνωστό σε ολόκληρη τη μικρή πόλη. Εκτός από τους θρησκόληπτους και τους δηλωμένους φασίστες, όλοι στάθηκαν με συμπάθεια απέναντι στον Σωτηράκη και τους αρτεργάτες και αρκετοί κατέθεσαν ως μάρτυρες υπερασπίσεως στη δίκη που ακολούθησε.
Κάποιοι, δε, κατέθεσαν πως στην ασεβή ομήγυρη έψηναν και ρέγγο σε εφημερίδα για να συνοδέψουν το ουζάκι που είχαν παραγγείλει ξεροσφύρι (αρίγγη η κοινή για την ακρίβεια, όπως έγραψε ο αξιωματικός υπηρεσίας στην έγκληση για διατάραξη κοινής ησυχίας και βλασφήμια).
Εψηναν ρέγγο μεγαλοπαρασκευιάτικα! Αυτό κι αν ήταν ασέβεια…
Αργότερα έγινε γνωστό πως στη δικογραφία που σχηματίστηκε κάποιοι από τους χωροφύλακες που συνέλαβαν τους ταραξίες δήλωσαν πως εισβάλλοντας στο φούρνο άκουσαν την παρέα των αρτεργατών να ψάλλει σε ήχο γ΄: “έψησαν τον ρέγγο, σε μια εφημερίδα, λίαν πρωί ελθούσαι”.
